Johannes Martinus (Jan) Burgers (ur. 13 stycznia 1895, Arnhem, Holandia, zm. 7 czerwca 1981, Waszyngton, USA) – fizyk holenderski.
Życiorys Johannes Martinus Burgers był synem Johannesa Burgersa i Johanny Hendriki z domu Romijn oraz starszym bratem Wilhelma Gerarda Burgersa fizyka, chemika i krystalografa. Ojciec Johannesa Martinusa Burgersa – urzędnik pocztowy, którego pasją były nauki przyrodnicze i kolekcjonowanie różnorodnej aparatury doświadczalnej, często wygłaszał publiczne wykłady na temat zjawisk przyrody.
W 1914 roku Johannes Burgers wstąpił na Uniwersytet w Lejdzie, by studiować fizykę. Spotkał tam tak wybitnych uczonych, jak Hendrik Lorentz, Heike Kamerlingh Onnes, Albert Einstein czy Niels Bohr. Był jednym ze studentów Paula Ehrenfesta, u którego doktoryzował się w 1918 roku. Praca doktorska Johannesa Burgersa, zatytułowana «Het atoommodel van Rutherford-Bohr», była związana z modelem atomu Rutherforda–Bohra. Dotyczyła ona związku między kwantyzacją Bohra–Sommerfelda a niezmiennikami adiabatycznymi mechaniki klasycznej. Jeszcze przed ukończeniem swego doktoratu, Burgers otrzymał stanowisko profesora na Uniwersytecie Technicznym w Delfcie. Stworzył tam laboratorium aero– i hydrodynamiki i szybko stał się światowym autorytetem w dziedzinie dynamiki płynów. Jego pierwsze pracebyły poświęcone teorii płynów C.W.