Dominacja wierzchołkowa – zjawisko ograniczania rozwoju pąków bocznych przez wierzchołek wzrostu pąka wierzchołkowego. W efekcie pąki boczne pozostają w stanie uśpienia. Usunięcie wierzchołka pędu głównego prowadzi do ustąpienia stanu spoczynku w pąkach bocznych i wykształcenia pędów bocznych. Zjawisko jest jedną z obserwowanych u roślin korelacji wzrostowych.
Mechanizm zjawiska 250px|mały|Schemat obrazujący wpływ równowagi auksyna/cytokinina na dominację wierzchołkową Za istnienie dominacji wierzchołkowej odpowiedzialne są głównie hormony roślinne – auksyny. Są one wytwarzane w merystemie wierzchołkowym pędu głównego i przemieszczane bazypetalnie – w stronę korzenia. Udział auksyn został potwierdzony doświadczeniami z umieszczaniem w miejscu usuniętego wierzchołka wzrostu bloczka agarowego zawierającego auksynę lub jej pozbawionego. Bloczek agarowy z auksyną zastępuje merystem wierzchołkowy i powstrzymuje rozwój pąków bocznych. Wysokie stężenie auksyn powoduje hamowanie rozwoju pąków bocznych. Dokładne działanie tego hormonu nie jest w pełni wyjaśnione. Teoria „żywieniowa” tłumaczy hamowanie wzrostu pąków bocznych kierowaniem substancji odżywczych do pąku szczytowego. Pąki boczne nie rozwijają się w wyniku pozbawienie substancji odżywczych. Ich dopływ jest ograniczony przez słabo rozwinięte wiązki przewodzące.