Korelacja wzrostowa – wzajemne oddziaływania na wzrost i rozwój organów roślinnych. Oddziaływania pomiędzy organami mają charakter fizjologiczny i morfologiczny. Korelacja między organami może skutkować zahamowaniem wzrostu (inhibicja korelacyjna) lub stymulacją wzrostu (stymulacja korelacyjna). Zjawiska korelacyjne zapewniają ścisłe powiązanie wzrostu poszczególnych organów oraz utrzymanie funkcjonalnej spójności organizmu. Harmonijny rozwój organizmu jest możliwy dzięki przemieszczaniu pomiędzy organami hormonów roślinnych oraz substancji odżywczych. W efekcie uszkodzenia lub zaburzenia metabolizmu jednego z organów dochodzi do zmian morfologicznych albo fizjologicznych w innych organach.
Inhibicja korelacyjna Przykładem inhibicji korelacyjnej jest dominacja wierzchołkowa. Uszkodzenie wierzchołka wzrostu pędu głównego skutkuje rozkrzewieniem rośliny w wyniku pobudzenia wzrostu pąków bocznych. Usuwanie pędów bocznych skutkuje zaś intensywnym wzrostem pędu głównego. Podobne zjawisko obserwuje się w korzeniach, gdzie wierzchołek korzenia głównego hamuje rozwój korzeni bocznych.