Z terenu rezerwatu znane są endemiczne chrząszcze Duvalius bokori i Othiorhynchus roubali. Rezerwat jest jednym z najbogatszych w gatunki stanowisk ślimaków w środkowej Europie. Występuje tu m.in. charakterystyczna dla terenów krasowych wałkówka paskowana (Zebrina detrita Mill.) i endemiczny gatunek z rodziny świdrzykowatych Alopia clathrata.
Cel ochrony Rezerwat został powołany w celu ochrony wielkiego, klasycznie wykształconego wąwozu krasowego z bogato urzeźbionymi, skalnymi ścianami sięgającymi wysokości 300 m, z wycinającym go potokiem spływającym systemem kaskad i wodospadów, z wieloma jaskiniami krasowymi oraz z licznymi formami krasu powierzchniowego na skrajach ramujących go płaskowyżów, wraz z wykształconymi na ich terenie zbiorowiskami roślinnymi z licznymi gatunkami reliktowymi i endemicznymi oraz zamieszkującymi je gatunkami fauny, cennych z punktu widzenia naukowego i estetycznego.