Równolegle, od września 1942 roku zaangażował się w działalność Konfederacji Narodu. 27 października powierzono mu utworzenie oddziału szturmowego, w następstwie niepowodzenia UBK. Nowy oddział został ostatecznie sformowany w lutym 1943 roku pod dowództwem Marka i przyjął nazwę Uderzeniowego Batalionu Specjalnego (albo Szturmowego) (UBS). Nieuzgodnione działania UBS i AK groziły walkami wewnętrznymi, Marek złożył oświadczenie, że wycofa się z kontaktów z KN i UBS, jednak słowa nie dotrzymał. W maju 1943 roku UBS otrzymał rozkaz wymarszu z Warszawy. 13 maja dowództwo UBS zostało zaskoczone przez Gestapo w mieszkaniu Marka przy ul. Wspólnej 52. W wyniku walki 1 osoba została zastrzelona, 3 uczestników popełniło samobójstwo, a 2 uczestników ujęto. Marek usiłował przejść dachami w kierunku ul. Poznańskiej. Trafiony strzałem z karabinu spadł z dachu kamienicy przy ul. Wspólnej 54/56. W wyniku postrzelenia i upadku był ciężko ranny i częściowo sparaliżowany. Został odwieziony do szpitala na Solcu, skąd w grypsie prosił o truciznę. Według Chlebowskiego zmarł w tym dniu, według Tucholskiego jego dalszy los był nieznany. Według Tochmana zmarł prawdopodobnie w szpitalu przy ul.