thumb|240px|Grób Tadeusza Czapczyńskiego na Starym Cmentarzu w Łodzi Tadeusz Czapczyński (ur. 14 kwietnia 1884 Lwowie, zm. 23 października 1958 w Łodzi) – polski nauczyciel, historyk literatury, wykładowca Wolnej Wszechnicy Polskiej w Łodzi.

Absolwent filologii polskiej i filologii klasycznej Uniwersytetu Lwowskiego. W latach 1904–1906 był stypendystą Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, a także pracował w Muzeum Lubomirskich.

Życiorys 1907–1918 – nauczyciel języka polskiego w C. K: II Gimnazjum w Stanisławowie. 1918–1919 – nauczyciel języka polskiego w gimnazjum w Płocku oraz współzałożyciel i redaktor „Przeglądu Płockiego”. 15 IX 1921 - 1 X 1921 – dyrektor gimnazjum (obecnie im. Emilii Sczanieckiej) w Łodzi 1921–1930 – naczelnik Wydziału Szkolnictwa Średniego Kuratorium Szkolnego Łódzkiego. 1921 – założyciel Instytutu Nauczycielskiego Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych w Łodzi. 1925 – założyciel i do 1929 kierownik Państwowej Centralnej Biblioteki Pedagogicznej w Łodzi. 1927–1939 – wykładowca w Wolnej Wszechnicy Polskiej, Oddział w Łodzi – wykłady z metodyki nauczania języka polskiego, poetyki i stylistyki. Przewodniczący Koła Polonistów w Łodzi. 1929–1934 – dyrektor i współwłaściciel Prywatnej Żeńskiej Szkoły J. PryssewiczównyZ dziejów szkoły [w:] „Łódź w Ilustracji”, 1934, nr 8, s.