W kwietniu 1944 roku został przeniesiony do 6 Brygady Dyspozycyjnej (6 Wileńskiej Brygady AK) na stanowisko oficera w dyspozycji dowódcy brygady. Jego zadaniem, jako specjalisty minera, było przygotowanie wysadzenia mostu na rzece Uła koło Marcinkańc w razie wybuchu powstania powszechnego. Od około 13 lipca 1944 roku był dowódcą nowo formowanego pododdziału, który miał być docelowo batalionem piechoty zmotoryzowanej.
Po sierpniu 1944 roku został aresztowany i po ciężkim śledztwie do listopada 1947 roku przebywał w więzieniach lub na zesłaniu w ZSRR. W lipcu 1947 roku internowany w obozie NKWD nr 150 w GriazowcuDariusz Rogut, Internowani oficerowie Armii Krajowej w sowieckim obozie jenieckim nr 150 w Griazowcu w latach 1947-1948, w: Sowiecki system obozów i więzień, Łódź 2013, s. 88-89.. Od stycznia 1948 roku pracował jako starszy referent branżowy w Biurze Sprzedaży Przemysłu Precyzyjnego i Optycznego we Wrocławiu, a od stycznia 1949 roku jako kierownik sekcji importowej w Polskim Towarzystwie Maszyn i Narzędzi „Polimpex” Sp. z o.o.