Okres wojenny przeżył w Gdyni, Radomsku, wreszcie na robotach przymusowych w Niemczech. W 1945 roku powrócił na Kaszuby i wznowił pracę nad gromadzeniem regionalnych dóbr kultury. Otrzymawszy od władz Kartuz budynek po byłym areszcie śledczym i wsparty przez innych miejscowych działaczy zrzeszonych w Towarzystwie Miłośników Muzeum Kaszubskiego, założył muzeum regionalne. Zostało ono otwarte oficjalnie w 1947 roku, a w 1949 roku Treder zorganizował pierwszą wystawę etnograficzną. W 1950 roku Muzeum Kaszubskie w Kartuzach upaństwowiono. Treder przekazał wówczas na jego własność (oraz na rzecz Towarzystwa Miłośników Muzeum) zgromadzone eksponaty i objął kierownictwo placówki, a potem został jego kustoszem (aż do przejścia na emeryturę w 1973 roku).
W ramach prac muzealnych i etnograficznych współpracował m.in. z Bożeną Stelmachowską, Andrzejem Bukowskim, Wacławem Szczeblewskim. Szczególne wsparcie Treder otrzymywał od Franciszka Brzezińskiego, Augustyna Mielewczyka, Izabelli Trojanowskiej. Za swoją działalność kulturalną otrzymał w 1980 r.