Franciszek Rożek (ur. 23 listopada 1896 w Kotlinie, zm. 9 czerwca 1986) – uczestnik powstania wielkopolskiego, weteran wojenny, działacz społeczny.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej, był synem Kacpra i Elżbiety z Półrolniczaków. W 1907 brał udział w strajku szkolnym jako uczeń szkoły powszechnej w Kotlinie. Od 1915 walczył w mundurze niemieckim na frontach I wojny światowej, głównie na Zachodzie. Urlopowany po zakończeniu działań wojennych, w styczniu 1919 zgłosił się ochotniczo do 8 pułku strzelców wielkopolskich pod dowództwem Ludwika Bociańskiego. Był żołnierzem 2. kompanii I batalionu w Pleszewie, brał udział w walkach pod Zdunami, Rawiczem, Miejską Górką, a potem na froncie północnym (Nakło, Bydgoszcz, Szubin, Kcynia). W 1920 uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Wskutek ciężkiej ranny odniesionej pod Wołkowyskiem opuścił armię jako inwalida wojenny. Oprócz renty utrzymywał się z pracy na otrzymanym po rodzicach gospodarstwie w Kotlinie.