Burton Weisbrod wprowadził pojęcie wartości opcjonalnej (), John Krutilla zaproponował pojęcie wartości egzystencji (), a Kenneth Arrow i Anthony Fisher wartości quasi-opcjonalnej ().
Poza wycenianiem dóbr naturalnych, CVM była stosowana w zakresie opieki zdrowotnej (np. do wycenienia ludzkiego życia), transportu (np. do przewidywania przyszłych zachowań podróżnych w przypadku wprowadzenia nowych środków komunikacji publicznej) oraz kultury. Z czasem metoda zaczęła być stosowana również w marketingu.
Jednym z najsłynniejszych i najważniejszych dla rozwoju CVM przypadków zastosowania tej metody były kalkulacje odszkodowań, które miał zapłacić koncern naftowy Exxon. W 1989 roku należący do koncernu tankowiec MT Exxon Valdez zderzył się ze skałami w Zatoce Księcia Williama, w wyniku czego duży odcinek wybrzeża Alaski został zanieczyszczony ropą naftową. Zastosowanie CVM w tym przypadku doprowadziło z jednej strony do wzrostu zainteresowania ekonomistów tą metodą, z drugiej - do silnej fali krytyki i kontrowersji, z których wiele trwa do dzisiaj.