Niedługo potem została mianowana na stanowisko docenta w rzeszowskiej uczelni pedagogicznej, a następnie po przekształceniu tej uczelni w Uniwersytet Rzeszowski na stanowisko profesora nadzwyczajnegoBiografia Ewy Orlof na stronie Katedry Politologii Uniwersytetu Rzeszowskiego [on-line] [dostęp 2013-12-10]..
Poza działalnością naukowo-dydaktyczną zaangażowała się także w działalność organizacyjną na rzeszowskiej uczelni. Przez trzy kadencje pełniła funkcję prodziekana: najpierw na Wydziale Humanistycznym (1984–1987), a następnie dwie kadencje na Wydziale Społeczno-Pedagogicznym (1987–1993). W latach 1993–1999 piastowała stanowisko prorektora ds. studenckich i toku studiów. Od 1992 do 1994 roku wchodziła w skład Komitetu Ekspertów Ministra Edukacji Narodowej (sekcja Politologii i Dziennikarstwa). Po powstaniu Uniwersytetu Rzeszowskiego była prorektorem ds. studenckich i akredytacji w latach 2002–2005 oraz 2005–2008, a także kierownikiem Studium Doktoranckiego (2000–2004). Przez wiele lat kierowała Zakładem Historii Powszechnej Najnowszej w Instytucie Historii. Pracowała w Katedrze Politologii w Zakładzie Międzynarodowych Stosunków Politycznych i Gospodarczych.