thumb|Romuald Rajs „Bury” (z lewej) i Piotr Motylewicz „Szczepcio” (1944) thumb|Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Piotra Motylewicza Piotr Paweł Motylewicz vel Piotr Demkowski pseud.: Krzemień, Grab, Szczepcio (ur. 21 czerwca 1915 w Nosolowicach (obecnie w Czechach), zm. 7 stycznia 1944 pod Mikuliszkami (powiat oszmiański)) – oficer Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych i Armii Krajowej, porucznik piechoty służby stałej, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Michała, urzędnika kolejowego, i Rozalii z domu Hrycyszyn.
Chodził do szkoły powszechnej w Hucisku Turzańskim, a następnie, w latach 1926–1934 do Państwowego Gimnazjum w Brzeżanach, gdzie zdał maturę w 1934 roku. Był harcerzem. Po ukończeniu gimnazjum został powołany do wojska. Odbył służbę zasadniczą w okresie od września 1935 roku do sierpnia 1936 roku na Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty w 54 pułku piechoty Strzelców Kresowych 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu. Kontynuował naukę w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej-Komorowie w latach 1936–1938. Po jej ukończeniu dostał przydział na stanowisko dowódcy plutonu 1 kompanii I batalionu 49 Huculskiego Pułku Strzelców stacjonującego w Kołomyi.