Tom 11, Uzupełnienia, 1997, str. 616-617.
W XVIII wieku zamek powoli podupadał, gdyż Wiśniowieccy rezydowali w nowszej i wspanialszej rezydencji - na zamku w Wiśniowcu. Bardzo w tym czasie ucierpiała połowa zachodniego wału i północno-zachodni bastion. W 1725 roku zamek otrzymał od Urszuli w wianie Michał Kazimierz Radziwiłł Rybeńko, który w tutejszym kościele wziął z nią ślub.
W 1806 r. cała budowla padła pastwą pożaru. Od tego momentu, w ciągu kilkudziesięciu lat następnych zamek pozostawał już jako malownicza ruina. W takiej postaci przedstawiony został na litografii Pillera z połowy XIX w. Dzięki Tadeuszowi Jerzemu Steckiemu, który prawdopodobnie dokonał pomiarów na miejscu lub też oparł się na miejscowych przekazach, wiemy, że zamek miał 35 sążni długości, 9 szerokości, 5 wysokości i zawierał przeszło czterdzieści pokoi oraz sal. Długość obwarowań po stronie wschodniej i zachodniej wynosiła po 43, a po południowej i północnej po 37 sążni. Fosy otaczające zamek ze wszystkich stron były szerokie na 6 sążni.
Pałac lewo|mały|Pałac - N. Orda