Również prostokątne otwory okienne wieży zamknięto łukiem Tudora lub poziomymi gzymsami, za­łamanymi w dół pod kątem prostym.

Przeznaczywszy na cele budowy pałacu więcej funduszów, niż mu na to pozwalał jego stan majątkowy, Czosnowski nie zdołał zabrać się do przebudowy skrzydła prawego zamku, zaznaczonego na rysunku Ordy. Gdy umarł nagle, wierzyciele zawładnęli całym wewnętrz­nym urządzeniem pałacu. Dopiero Woronin plany Czosnowskiego zrealizował, a może je nawet rozszerzył. Nie odbudował on jednak także istniejących jeszcze ruin, lecz przedłu­żył pałac w kierunku odwrotnym. Od frontu wzbogacił nieco ryzalit, dodając przed drzwia­mi wejściowymi niewielki przedsionek z tara­sem u góry. Rozebrał też prawe skrzydło pałacu Czosnowskiego i odsłonił w ten sposób wie­żę. Drugą podobną wzniósł po lewej stronie głównego korpusu. Rozbudowany w ten spo­sób pałac otrzymał bryłę bardzo zróżnicowaną, nieregularną. Umierając, całe dobra białokrynickie wraz z pałacem oraz kapitał w wysokości 80 000 rubli przeznaczył Woronin na fundację i utrzymanie szkoły rolniczo-rzemieślniczej dla chłopców. Szkoła założona została w pałacu w 1895 r. i istniała tam do 1939 r.