thumb mały|Zarodniki Piestrzyca popielata (Helvella macropus (Pers.) P. Karst.) – gatunek grzybów z rodziny piestrzycowatych (Helvellaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Helvella, Helvellaceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy gatunek ten zdiagnozował w 1796 r. Christiaan Hendrik Persoon jako Peziza macropus, do rodzaju Helvella przeniósł go Petter Karsten w 1871 r. Ma kilkadziesiąt synonimów naukowych. Niektóre z nich:
Polska nazwa według M.A. Chmiel. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był także jako długotrzonka popielata.
Morfologia Kapelusz Początkowo niemal kulisty, później coraz bardziej rozpostarty, w postaci okrągłej miseczki o średnicy 2–4 cm. Zarodniki wytwarzane są na górnej, wklęsłej powierzchni tej miseczki. Jest ona gładka, o barwie popielatej, szarobrązowej, szaroczarnej. Dolna powierzchnia jest szarobiała i filcowato owłosiona (tak samo jak trzon). Trzon Wysokość 1–7 cm, w stanie dojrzałości zwykle dłuższy niż szerokość kapelusza, grubość 1- 5 mm;, mniej więcej cylindryczny, czasami z pęknięciami w pobliżu podstawy.