Historia Czas pracy w Europie W sowieckiej Rosji 1917 wprowadzono 8-godzinny dzień i 48-godzinny tydzień pracy;узаконений № 1. от 1 декабря 1917. Dekret legalizował czas pracy obowiązujący od wiosny 1917 (Michaił Heller, Концентрационный мир и советская литература Londyn 1974, s. 35), poza tym nie był przestrzegany (Ефим Гилевич Гимпельсон, Формирование советской политической системы : 1917-1923 гг. Moskwa 1995 s. 135.) 1918–21 norma 8-godzinnego dnia pracy rozpowszechniła się w rozwiniętych krajach zachodnich. W 1919 Międzynarodowa Konferencja Pracy uchwaliła konwencję, zwaną od miejsca obrad waszyngtońską, ustanawiającą jako normę międzynarodową 8-godzinny dzień i 48-godzinny tydzień pracyC001 - Hours of Work (Industry) Convention, 1919 (No. 1), przekład polski.

Czas pracy w Polsce mały|Dekret o ośmiogodzinnym dniu roboczym Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej, 17 listopada 1918 roku 1918 – wydano dekret, wprowadzający 8-godzinny dzień pracy, w tym 6-godzinny w sobotę; 1919 – wprowadzono ustawę o 46-godzinnym tygodniu pracy 1933 – przedłużono czas pracy w sobotę do 8 godzin 1946 – przywrócono 46-godzinny tydzień pracy 1972 – wprowadzono dodatkowe dni wolne od pracy i stopniowo zwiększano ich liczbę z tym, że tylko pracownicy, których czas pracy wynosił 46 godz.