Zbigniew Stanisław Mrazek vel Zbigniew Męcina vel Tomasz Gandera, ps.: Aminius, Ropita (ur. 30 stycznia 1908 w Męcinie Wielkiej, zm. 26 stycznia 1981 koło Kowar) – porucznik broni pancernych Polskich Sił Zbrojnych i Armii Krajowej, cichociemny, uczestnik powstania warszawskiego, prokurator i adwokat, kawaler Orderu Virtuti Militari. Znajomość języków: niemiecki, angielski. Zwykły Znak Spadochronowy nr 3133, Bojowy Znak Spadochronowy nr 1587.

Życiorys Zbigniew Mrazek uczył się w gimnazjum w Jaśle (1918–1925), następnie w II Państwowym Gimnazjum im. Karola Szajnochy we Lwowie, które ukończył w 1926 roku, 12 maja zdał egzamin dojrzałości. w tym samym roku podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (1926–1928), kontynuował naukę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie w 1930 roku obronił dyplom magistra prawa. Po aplikacji zdał 1 kwietnia 1933 roku egzamin sędziowski, podjął pracę jako asesor sądowy w okręgu Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Postanowieniem Ministra Sprawiedliwości z 12 kwietnia 1934 roku został mianowany podprokuratorem Sądu Okręgowego w Rzeszowie, w 1938 roku – wiceprokuratorem Sądu Okręgowego w Katowicach (był wtedy najmłodszym prokuratorem w ówczesnej Polsce).