W dniu 15 maja 1950 roku podjął pracę jako starszy instruktor w Centralnym Zarządzie Gazownictwa w Warszawie. Od 20 czerwca 1952 roku pracował jako radca prawny Gorzowskich Zakładów Włókien Sztucznych (w budowie). 28 czerwca 1958 roku został ponownie wpisany na listę adwokatów Wojewódzkiej Izby Adwokackiej w Gdańsku. Zamieszkał w Szczecinie, podjął pracę w szczecińskim oddziale Biura Projektów Gospodarki Wodno-Ściekowej i Ochrony Atmosfery „Biprowod” w Warszawie. 16 lutego 1973 roku przeszedł na emeryturę i przeniósł się do Cieplic Śląskich.
Wg relacji jego rodziny, uprawiał szybownictwo, narciarstwo, grał w tenisa ziemnego, wielokrotnie spływał przełomami Dunajca, lubił grać w brydża. Nie przywiązywał wagi do dóbr materialnych. Lubił operę, której słuchał także m.in. w bazie Cichociemnych we Włoszech. Był zapalonym wędkarzem i piechurem.
Zmarł w sanatorium Bukowiec niedaleko Kowar (obecnie Kowary), został pochowany na cmentarzu w Cieplicach (obecnie Jelenia Góra).