poemat Vandalus (poświęcony legendarnej księżniczce Wandzie).

W 1549 został nadwornym medykiem i bibliotekarzem palatyna reńskiego Ottona Henryka Wittelsbacha, od około 1557 był w Wilnie nadwornym medykiem króla Zygmunta Augusta.

W Padwie uzyskał doktorat z medycyny na podstawie rozprawy De Galeni placitis. W 1563 na wezwanie chorego Albrechta von Hohenzollerna wrócił do Królewca, od którego za skuteczne leczenie otrzymał m.in. dom z ogrodem i 400 guldenów pensji. Po śmierci brata Bartłomieja w 1565 bezskutecznie podjął w Gdańsku próby odzyskania jego majątku.

Opuściwszy Gdańsk w 1567, pracował jako lekarz w Strasburgu, Spirze, Kolonii, na Śląsku, w Nadrenii i w Saksonii.

Był prawdopodobnie uczniem Paracelsusa Autor licznych traktatów alchemicznych i medycznych, m.in. De Praeparationes, ‘Archidoxine’, De Secretis Antimonij liber vnus (Strasburg 1570), Zween Tractat, Vom Antimonio (Mömpelgard 1604), Antimonii Mysteria Gemina (Lipsk 1604) oraz rozprawy medycznej Liber unus de secretis anatomii (1570), która do końca XVII wieku miała 14 wznowień.

Udowodnił metodą analizy wagowej, że przemiana metali nieszlachetnych w złoto jest niemożliwa.

Obecnie jego imię nosi gdański tramwaj Pesa Swing 120NaG SWING o numerze bocznym 1036.