Rodzajowo utwór należy do, wywodzącego się z paradoksografii, gatunku ekfrazy, które w szkołach retorycznych stanowiły ćwiczenia zadawane adeptom sztuki krasomówczej i mogły mieć za przedmiot rzeki, morza, góry, pomniki cesarzy, filozofów, budowle miejskie lub całe miasta.
Jan jest również autorem sześciu drobnych utworów lirycznych pisanych w anakreontejach, techniką podobną do Synezjuszowej. Trzy ostatnie dotyczą gazejskiego Święta Róż i Adonisa. 4. i 5. opisują obchód tego święta w szkole Jana, a 6. stanowi duet Zeusa i Afrodyty wybierających się do podziemi po Adonisa. Pierwszy z utworów stanowi bezbarwny epithalamion, drugi jest pochwałą wodza Zachariasza z Askalonu, a trzeci – zachętą do wygłoszenia wierszy o Święcie Róż i Adonis. Poeta chociaż był chrześcijaninem, nie pozostawił nawet śladu swoich wierzeń w swych utworach.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bizantyńscy poeci 527–610 Kategoria:Pisarze VI wieku Kategoria:Szkoła retoryki w Gazie