Służba wojskowa i dalsze życie Po wybuchu I wojny światowej zaciągnął się do wojska 26 sierpnia 1914 roku. W ramach 1st AIF brał udział w bitwie o Gallipoli, a następnie przez Egipt trafił do Francji. Przeżył tam atak gazowy, który odbił się na jego zdrowiu, został dwukrotnie ranny, zaś za odwagę otrzymał Military Cross. Do Australii powrócił 23 września 1919 roku.
Dwa lata później ożenił się z Lillian Effie Jane Haley, née Sandow, z którą doczekał się dwójki dzieci. Pracował w sekcji zatrudnienia Department of Repatriation, a następnie został komiwojażerem; pisywał również artykuły dla gazet z Sydney. Po długiej chorobie zmarł na gruźlicę w 1935 roku.
Varia Został przyjęty do hali sław: Queensland Sport Hall of Fame, North Queensland Sporting Hall of Fame oraz jako jeden z pierwszej piątki - do Wallaby Hall of Fame. Jego brat, Billy, w australijskiej reprezentacji zaliczył pięć występów. Australijski dziennikarz, Greg Growden, zredagował wojenne pamiętniki Richardsa w tomie Wallaby warrior: the World War 1 diaries of Tom Richards, Australia's only British Lion () oraz napisał jego biografię tytułując ją Gold, mud, and guts: the incredible Tom Richards: footballer, war hero, Olympian (). trofeum Toma Richardsa – trofeum przyznawane zwycięzcy serii meczów pomiędzy Australią i British and Irish Lions – zostało