Leopold Szerauc, właściwie (do 1914 r.) Scherautz (ur. 18 czerwca 1887, zm. 23 kwietnia 1943 w Korzeniowie) – polski inżynier, piłkarz i lekkoatleta.
Życiorys Urodził się 18 czerwca 1887 r. jako syn Edwarda. Ukończył Szkołę Realną we Lwowie i szkoły inżynierii wiertniczej. Po odbyciu służby w Wojsku Polskim, gdzie awansował do stopnia kapitana rezerwy, wyjechał na Kaukaz, gdzie poznał swoją przyszłą żonę.
Po powrocie do Polski pracował w przemyśle naftowym: w firmach zagranicznych, a następnie niezależnie w okolicach Bolesławia, Jasła i Krosna. Po zdobyciu doświadczenia został jednym z dyrektorów Spółki Naftowej „Pollon” z siedzibą we Lwowie, która zajmowała się wydobyciem ropy i gazu w Dolinie, Borysławiu, Frankowie, Równem i w Stróżach oraz dyrektorem kopalń Państwowej Fabryki Olejów Mineralnych „Polmin” w Drohobyczu. Razem z inż. Mieczysławem Mrazkiem (1893–1977) skonstruował i zbudował żurawie wiertnicze przewoźne typu SM-2. Równolegle pełnił funkcję członka Wydziału Krajowego Towarzystwa Naftowego.
Od 1917 r. żonaty z Wandą z Urbanowiczów (1896–1973), z którą miał dwóch synów: Edwarda i Jerzego (1922–1982). Na przełomie 1936/1937 r. wraz z żoną kupili majątek Korzeniów. Pochowany przy kapliczce na cmentarzu historycznym w Korzeniowie.