Jean Théophile Victor Leclerc, znany też jako Jean-Theophilus Leclerc oraz jako Theophilus Leclerc d'Oze (ur. w grudniu 1771 w La Cotte, Loara, w pobliżu Montbrison – data i miejsce śmierci nieznane) – radykalny francuski rewolucjonista i publicysta. Po zabójstwie Jean-Paula Marata przejął jego obowiązki.
Życiorys Leclerc był synem inżyniera. W młodości wyjechał na Martynikę, skąd w roku 1791 wyrzucono go za szerzenie rewolucyjnej propagandy. Wrócił z kolonii do francuskiej metropolii i wstąpił do I-szego batalionu z Morbihan, w którym służył do lutego 1792, gdy udał się do Paryża w celu obrony siedemnastu grenadierów oskarżonych o działalność rewolucyjną na Martynice. Z powodzeniem wybronił oskarżonych na forum klubu jakobinów i Legislatywy. W kwietniu tego roku wygłosił wobec członków klubu jakobinów mowę, w której domagał się egzekucji króla Ludwika XVI oraz Marii Antoniny.