ORP „Piorun” był niszczycielem typu „Javelin”, wybudowanym w latach 1939-40, wypożyczony Polskiej Marynarce Wojennej w listopadzie 1940 roku, o wyporności 1760 t, prędkości maksymalnej 36 węzłów, uzbrojony w 6×120 mm, 1×102 mm pl., 5 wyrzutni torpedowych 533 mm, 1 wyrzutnia bomb głębinowych, zwrócony Wielkiej Brytanii we wrześniu 1946 roku. HMS „Ashanti” był z kolei dużym niszczycielem brytyjskim z serii „plemiennej”.
Bitwa
Okręty alianckie opuściły Plymouth o godz. 16.00 13 czerwca 1944, przed zapadnięciem zmroku patrolowały w Kanale obok wyspy Wight, po zmroku skierowały się w szyku torowym na południowy zachód, ku Roches Douvres, dokąd dotarły o 23.30. W godzinę później „Piorun” uzyskał kontakt radarowy w namiarze 120o, w odległości ok. 13,5 km, o czym zawiadomiono „Ashanti”, który potwierdził rozpoznanie czterech ech okrętów, idących kursem 340o. Jednostki nieprzyjacielskie szły kursem północnym z szybkością ok. 15-16 węzłów. Zespół aliancki zwiększył prędkość do 25 węzłów i zmienił kurs na przechwycenie. „Piorun” otworzył ogień o godzinie 00.38, gdy zespół okrętów niemieckich znalazł się w odległości ok. 3,5 km, początkowo pociskami oświetlającymi – w ich świetle okazało się, że zespół niemiecki składa się z siedmiu dużych trałowców typu M-1. Według M.