Jan Moschos (ur. ok. 550, zm. 619) – bizantyński mnich i hagiograf, autor Łąki.
Życie Jan Moschos urodził się około 550 roku w Damaszku, stąd zwany był też Damasceńczykiem. Wcześnie został mnichem. Przebywał jako pustelnik w monasterze św. Teodozjusza, w Wielkiej Ławrze św. Saby, a w końcu na Pustyni Judzkiej. Zwyczajem wielu ówczesnych mnichów wiele podróżował, najczęściej w towarzystwie, swego ucznia Sofroniusza, późniejszego patriarchy Jerozolimy. W ciągu 10 lat (568-578) odwiedził klasztory Palestyny, Egiptu, przebywał na Synaju, gościł w klasztorach Syrii, Azji Mniejszej, na wyspach Morza Egejskiego, Cyprze, Samos i innych. W 604 roku wraz z Sofroniuszem uciekł przed Persami do Antiochii. Po zdobyciu przez wojska perskie Jerozolimy schronili się do Egiptu, gdzie przebywali w otoczeniu Jana III Jałmużnika, świętego i patriarchy melchickiego Aleksandrii (610-619). W ostatnią podróż udał się Moschos do Rzymu, gdzie po dwóch latach umarł.
Wspomnienie Jana Moschosa Kościół prawosławny obchodzi w tym samym dniu co wspomnienie św. Sofroniusza, 11 marca (24 marca według kalendarza juliańskiego).