Napoléon Lajoie (ur. 5 września 1874, zm. 7 lutego 1959) – amerykański baseballista, który występował na pozycji drugobazowego przez 21 sezonów w Major League Baseball.

Kariera zawodnicza Lajoie karierę rozpoczął w zespole niższej ligi Fall River Indians, z którego został odkupiony 8 sierpnia 1896 za 1500 dolarów przez Philadelphia Phillies. Debiut w Phillies zaliczył 4 dni później. W sezonie 1898 zaliczył najwięcej w lidze RBI (127) i double’ów (43). W 1901 przeszedł do Philadelphia Athletics, zespołu, który przystąpił do rozgrywek nowo utworzonej American League. W sezonie 1901 uzyskał najlepszą w lidze średnią uderzeń (0,426) i zwyciężył w klasyfikacji zaliczonych uderzeń (232), zdobytych runów (145), a także miał najlepszy wskaźnik on-base percentage (0,463) i slugging percentage (0,643). W kwietniu 1902 po rozegraniu jednego meczu, stał się wolnym agentem i miesiąc później podpisał kontrakt z Cleveland Broncos, który przed rozpoczęciem sezonu 1903 zmienił nazwę na Cleveland Naps.

W 1903 i 1904 ponownie był najlepszym uderzającym w lidze, uzyskując średnią uderzeń odpowiednio 0,344 i 0,376;