thumb|Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Józefa Wątróbskiego thumb|Kraków ul. CentralnaPomnik poległych w Łęgu żołnierzy „Żelbetu”. Józef Szczepan WątróbskiWedług Tochmana (1994) drugie imię Wątróbskiego to Stanisław. pseud.: Jelito, Żyła (ur. 19 lutego 1914 w Kleczy Dolnej, zm. 8 maja 1944 w Łęgu) – żołnierz Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, oficer Armii Krajowej, podporucznik piechoty, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Jana, rolnika, i Franciszki z domu Jabłońskiej. Ukończył gimnazjum w Wadowicach w 1938 roku, po czym – po odbyciu szkolenia wojskowego – został w lipcu 1939 roku przydzielony do 2 pułku strzelców podhalańskich.
We wrześniu 1939 roku walczył w 2 pułku strzelców podhalańskich i Ośrodku Zapasowym 22 Dywizji Piechoty Górskiej. 19 września przekroczył granicę polsko-węgierską. Był internowany na Węgrzech. W kwietniu 1940 roku dotarł do Francji, gdzie został skierowany do 3 Dywizji Piechoty. W czerwcu 1940 roku dostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie służył w 2 Batalionie Strzelców 1 Brygady Strzelców.