200px|right|thumb|„The Status Quo in the Holy Places” L. G. A. Cust; 1929 Status Quo (łac.) lub Statu Quo – powszechnie używany w Ziemi Świętej termin odnoszący się do stosunków między wspólnotami chrześcijańskimi na terenie Izraela i Autonomii Palestyńskiej, zakładający utrzymanie niezmienionego stanu rzeczy własności i praw posiadanych przez każde z wyznań w poszczególnych sanktuariach, sposobu i warunków wypełniania obrzędów i liturgii wewnątrz bazyliki Grobu Świętego, bazyliki Bożego Narodzenia w Betlejem i Grobu Marii Panny w Jerozolimie. Statu Quo został wprowadzony na mocy firmanów osmańskich sułtanów i obowiązuje nieprzerwanie od połowy XIX wieku.
Historia stosunków między wyznaniami Franciszkanie, po przerwie, wrócili na stałe do Jerozolimy w 1335 roku i sukcesywnie zdobywali coraz więcej praw własności do miejsc uważanych przez chrześcijan za święte. W okresie od 1516 do 1629 roku byli w posiadaniu większości tych miejsc. Po wejściu do Konstantynopola w 1453 roku Mehmed II Zdobywca ogłosił, że prawosławny (grecki) patriarcha Konstantynopola będzie sprawował władzę cywilną i religijną nad wszystkimi chrześcijanami żyjącymi w jego imperium. Po dokonaniu przez Turków podboju Palestyny w 1516 roku władza ta objęła prawosławnych chrześcijan w Ziemi Świętej.