Antoni Nosek vel Antoni Niechrzyński ps. Kajtuś, Reneta, Polan, Hogbod (ur. 12 kwietnia 1917 w Przysiece Starej, zm. 16 grudnia 2007) – żołnierz Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, oficer Armii Krajowej, major artylerii służby stałej, uczestnik powstania warszawskiego, cichociemny. Znajomość języków: angielski, francuski.
Życiorys W 1933 roku ukończył gimnazjum w Kościanie, następnie uczył się w Korpusie Kadetów nr 3 w Rawiczu, zdał tam w roku 1937 egzamin dojrzałości. Do 10 października 1938 roku w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, następnie do 10 sierpnia 1939 roku w Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu. Po jej ukończeniu został przydzielony do 23 Pułku Artylerii Lekkiej, awansowany na stopień podporucznika ze starszeństwem od 1 września 1939 roku.
W kampanii wrześniowej 1939 roku jako oficer zwiadowczy baterii Ośrodka Zapasowego 23 oraz 5 Pułku Artylerii Lekkiej, a także 2 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej, walczył w obronie Lwowa. Po kapitulacji Lwowa nie poszedł na punkt zborny Sowietów, rzekomo po przepustkę na powrót do domu – dzięki temu uniknął zamordowania w Katyniu. 7 grudnia przekroczył granicę polsko-węgierską, do 19 stycznia 1940 roku został internowany w Domoszlo (Węgry).