Od listopada 1944 roku został przydzielony do Okręgu Kraków AK, przypadkowo aresztowało go Gestapo, osadzono go w więzieniu na Montelupich. Został zwolniony po wstawiennictwie właściciela firmy budowlanej inż. Oppmana, gdzie był fikcyjnie zatrudniony. Od 10 listopada 1944 roku przydzielony jako dowódca skadrowanego dywizjonu artylerii 106 Dywizji Piechoty AK. Awansowany na stopień kapitana ze starszeństwem od 1 stycznia 1945 roku. Zamieszkał na wsi w pobliżu Miechowa, 15 lutego 1945 roku został aresztowany przez UB, 20 marca zwolniony. Podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Z powodu groźby ponownego aresztowania dowództwo AK zaleciło mu wyjazd na Zachód.

Przez Czechy dotarł do Niemiec, 3 września 1945 roku. Zameldował się w komendzie miasta w Maczkowie (Haren nad rzeką Ems w Dolnej Saksoni). 30 października 1945 roku zameldował się w Oddziale VI (Specjalnym) Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. W latach 1946–1949 studiował inżynierię na Uniwersytecie Londyńskim, w roku 1949 uzyskał tytuł Bachelor of Science (licencjat) in Civil Engirecring. Do 1953 w Biurze Projektów „Walter C. Andrews & Parners” oraz w firmie budowlanej „Truscon” w Londynie, następnie jako inżynier w „Sir Bruce White Wolve Barry & Partners”.