Jan Kumosz (ur. 6 października 1911 w Kozarze, zm. 1988) – polski nauczyciel, oficer jugosłowiańskiej partyzantki, urzędnik samorządowy, poseł na Sejm PRL.
Życiorys Jan Kumosz urodził się 6 października 1911 roku w Kozarze w austro-węgierskiej Bośni. W dwudziestoleciu międzywojennym, dzięki pomocy konsula Artura Burdy, został wysłany na naukę w Seminarium Nauczycielskim w Zagrzebiu, a następnie do Polski na kurs dokształcający z języka polskiego. Po powrocie został nauczycielem we wsi Stari Martinac, a następnie Novi Martinac. Przez następne lata organizował naukę języka polskiego w domach polskiej ludności. Był także wiceprezesem Związku Polaków w Jugosławii.
25 marca 1944 roku odbył się w Prnjavorze zjazd Polaków, na którym jednomyślnie uchwalono wniosek Kumosza o utworzenie polskiej jednostki w składzie partyzanckich oddziałów Josipa Broz Tito. Obecni na zjeździe przedstawiciele jugosłowiańskiej partyzantki wyrazili natomiast zgodę na przejście do owej polskiej jednostki Polaków służących w innych oddziałach. Wkrótce została sformowana 14 Centralno-Bośniacka Brygada Uderzeniowa, w której skład wchodził polski batalion, którego dowództwo Kumosz przejął w lipcu 1944 roku. Pomimo stosunkowo młodego wieku Kumosz odznaczał się w dowodzeniu dużą odwagą i sprytem.