Rudolf Agricola, inne formy nazwiska: Hydroburgius; Rudolphus Johannis de Constantia; Wasserburgensis; Rhaetus; Baumann(?), (ur. ostatnia ćwierć XV w., zm. początek marca 1521 w Krakowie) – docent Uniwersytetu Krakowskiego, poeta, humanista i wydawca. Znał język grecki.
Życiorys Z pochodzenia Szwajcar. Urodził się w okolicach Wasserburga nad Jeziorem Bodeńskim, w rodzinie włościańskiej, jako syn Jana. Kształcił się początkowo w Rottweil (1501-1505), na uniwersytecie w Lipsku (1507-1508) i Wrocławiu (prawdopodobnie: 1508-1509). Latem roku 1510 wpisał się do metryki Uniwersytetu Krakowskiego, gdzie studiował język grecki, humaniora oraz filozofię, słuchając wykładów m.in. Pawła z Krosna i Michała Falkenera. W roku 1511 uzyskuje bakalaureat sztuk wyzwolonych, po czym wykładał prywatnie w Bursie Niemieckiej, ogłaszając swoje pierwsze utwory poetyckie. W latach 1511–1514 przebywał w Budzie i Ostrzyhomiu na stanowisku rektora szkoły katedralnej (metropolitalnej). W październiku 1514 przenosi się do Wiednia z zamiarem podjęcia studiów prawniczych na tamtejszym uniwersytecie (studiował tam do roku 1517). Podczas pobytu w Wiedniu cesarza Maksymilian ozdabia go wawrzynem poetyckim i tytułem poeta laureatus.