W okresie od 1922 do 1924 dowodzi XXIII batalionem saperów, a w 1925 roku dowodzi XVII batalionem saperówDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 64 z 17 czerwca 1925. w 7 pułku saperów. W 1926 roku został wyznaczony na zastępcę szefa Inżynierii i Saperów DOK VII w PoznaniuDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 129 z 1 grudnia 1925.. A w 1927 roku zostaje zastępcą dowódcy 9 pułku saperówDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 16 z 11 czerwca 1927.. W latach 1930–1934 był dowódcą 4 batalionu saperówDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr. 20 z 23 grudnia 1929 w Przemyślu. Był członkiem oddziału Polskiego Białego Krzyża w Przemyślu. W 1934 przeszedł na stanowisko Dowódcy Saperów w Ministerstwie Spraw WojskowychDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 14 z 22 grudnia 1934.. W 1936 roku wyznaczono go na dowódcę 3 Grupy Saperów, obejmującej 12 ośrodków sapersko-pionierskich, zorganizowanych przy dywizjach piechoty.
W lipcu 1939 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy saperów Armii „Łódź”. Po wycofaniu się armii do obrony Warszawy, był dowódcą saperów Armii „Warszawa” broniącej Warszawy – aż do kapitulacji.