Po upadku Powstania udał się na emigracjęFranciszek Kopernicki, Pamiętnik z powstania styczniowego: notatki z powstania w województwie kaliskim 1863 i 1864 r., Wojskowa Akademia Polityczna im. F. Dzierżyńskiego, str. 2-3.. Przebywał w Szwajcarii (w 1866 r.), a następnie we Włoszech, gdzie należał do władz naczelnych Komitetu Emigracji PolskiejZjednoczenie emigracji polskiej (1866-1870), Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1972, str. 369 (majorowi Dionizemu Węgłowskiegomu, Władysławowi Chotomskiemu i Wiktorowi Stawińskiemu powierzono Dyrekcję KomitetuJerzy W. Borejsza, Emigracja polska po powstaniu styczniowym, Państwowe Wydawn. Naukowe, 1966, str. 27). W 1868 r. członek Zjednoczenia Emigracji Polskiej. Na emigracji prowadził ożywioną korespondencję politycznąВосстание 1863 года: материалы и документы. Повстание стыкжнйове; материяłй и документы, T. 14, Институт славяноведения (Академия наук СССР), Институт Хистории (Польска Академия Наук) 1972, str. 292, w jednym z listów - pisanym w imieniu emigracji polskiej w Palermo - ofiarował Garibaldiemu usługi Polaków w wojnie przeciwko AustriiStudia i materiały do historii wojskowości t. XXV, 1983 str. 203Rozprawy historyczne, Tom 18, Polacy i sprawa polska w dziejach Italii w latach 1830-1866, Nakł.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dionizy Węglowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.