Po zwolnieniu pracował w służbie państwowej. Po kampanii wrześniowej 1939 przedostał się przez Rumunię na Bliski Wschód, gdzie w 1942 został komendantem obozu przyjęć w Gederze w Iraku, a następnie dowódcą okręgu etapowego oraz w 1943 szefem saperów Bazy w Palestynie. 28 stycznia 1944 na skutek przekroczenia granicy wieku został przeniesiony w stan nieczynny. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zmarł 5 marca 1963 w Londynie i został pochowany został na cmentarzu St. Pancras.
17 kwietnia 1918 ożenił się z Zofią Gawrychowską, z którą miał syna Janusza (ur. 1919) oraz dwie córki: Marię (ur. 1921) i Wandę (ur. 1924). W 1929 rozwiódł się z żoną z powodu niezgodności charakterów.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7473 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości z Mieczami – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych czterokrotnie (po raz drugi w 1922) Złoty Krzyż Zasługi – 17 marca 1930 „za zasługi na polu organizacji wojska” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka „Absolwenta Centrum Wyższych Studiów Wojskowych”