thumb|left|Otaczana czcią skała w centralnej części nawy głównej Mozaiki w dwóch apsydach bocznych są dziełem włoskiego artysty Maria Barberisa: w nawie lewej przedstawia pocałunek, którym Judasz zdradził Jezusa, a w prawej scenę pojmania, w której Jezusowi stojącemu w pozycji otwartej, towarzyszą Jan i Jakub, zaś Piotr chwyta za miecz. Mozaika Pojmania Jezusa została ufundowana przez żołnierzy 2 Korpusu Polskiego, stacjonujących w 1944 roku w Palestynie. Staraniem franciszkanina Aureliusza Borkowskiego wykonanie jej nastąpiło w 1952 roku. W prawym dolnym rogu Barberis umieścił godło Polski. W centralne części nawy głównej widnieje płaska, naga skała, która według tradycji chrześcijańskiej, miała być miejscem i świadkiem cierpienia Jezusa. Skała jest otaczana czcią co najmniej od końca XIV wieku, ale prawdopodobnie była także eksponowana we wcześniejszej, bizantyńskiej budowli, bowiem jest zlokalizowana w miejscu w którym znajdowało się prezbiterium ówczesnej bazyliki.
W absydzie zachowano fragmenty naturalnej skały noszącej ślady obróbki. Na niej posadowione są mury kościoła. Zwiedzający mogą obejrzeć także artefakty pochodzące z bizantyńskiej bazyliki – ociosane bloki skalne, oraz pozostałości kanału drenażowego.
Uwagi
Przypisy
Kościół Wszystkich Narodów Wszystkich Narodów Kategoria:Zabytkowe kościoły w Izraelu