Nuri as-Sa’id, (ur. 1888, zm. 15 lipca 1958) – iracki polityk, wieloletni premier Iraku w czasach monarchii haszymidzkiej. Jeden z twórców nowoczesnego państwa irackiego i najbardziej wpływowy polityk w Iraku od początku lat 30. XX wieku do śmierci w czasie rewolucji irackiej. Orędownik prozachodniego (w szczególności probrytyjskiego) kursu w polityce zagranicznej Iraku, monarchii i tradycyjnego systemu społecznego opartego na wielkiej własności ziemskiej, wrogi panarabizmowi. Negatywnie odnosił się do systemu wielopartyjnego, w latach 1939–1941, 1941–1943, 1949 i 1954–1956 rządził jako premier w sposób autorytarny, dzieląc się władzą jedynie z regentem Abd al-Ilahem, a następnie z królem Fajsalem II i jego dworem.
Szwagier Dżafara al-Askariego.
Życiorys Urodził się w rodzinie o mieszanym turkmeńskim, kurdyjskim i arabskim pochodzeniu. Z wykształcenia był oficerem. Studiując w akademii wojskowej w Stambule dołączył do Sprzysiężenia – tajnego stowarzyszenia wojskowych arabskich, których celem było oderwanie do Imperium Osmańskiego prowincji zamieszkanych przez ich rodaków.