Jean Joseph Guieu, znany także jako Jean Guyeux (ur. 30 września 1758 w Champcella, zm. 5 października 1817 w Châteauroux) – francuski generał. Wstąpił do armii królewskiej, lecz szybkie awanse zawdzięcza udziałowi we francuskich wojnach rewolucyjnych. Uczestnicząc w wojnie w Pirenejach przeciwko Hiszpanii doszedł do rangi generała. Po przeniesieniu do Włoch dowodził oddziałami w armii Napoleona Bonaparte w trakcie kampanii włoskiej w latach 1796–1797. Odszedł z armii w roku 1803. Jego nazwisko widnieje wśród nazwisk innych zasłużonych wojskowych pod paryskim Łukiem Triumfalnym.
Początki kariery Urodzony w roku 1758, w Champcella we francuskim departamencie Alpy Wysokie, Guieu zaciągnął się do artylerii w roku 1774. W roku 1791 był kapitanem ochotniczego batalionu w Armii Alp. W latach 1793–1795 walczył w szeregach Armii Wschodnich Pirenejów jako podkomendny Pierre’a Augereau. W dniu 4 października 1793 nadano mu stopień pułkownika, po czym 25 grudnia tego samego roku awansowano go na generała brygady. W dniach 29 kwietnia – 1 maja 1794 dowodził brygadą w wojskach Augereau w bitwie pod Boulou. Z kolei w listopadzie 1794 uczestniczył w bitwie pod Czarną Górą. Po zawarciu przez Republikę Francuską pokoju bazylejskiego z Hiszpanią w lipcu 1795, Guieu przeniósł się do Armii WłochChandler, s.