Poza tym został członkiem Rady Pięciuset i wykonywał zlecone przez Dyrektoriat zadania w Republice Liguryjskiej.
Saliceti przejawiał nieprzychylny stosunek do przeprowadzonego przez Napoleona zamachu stanu z 18 brumaire’a, który doprowadził do powstania Konsulatu (9 listopada 1799). Mimo to Bonaparte uczynił Salicetiego swoim przedstawicielem w Republice Lukki (w latach 1801-1802) oraz w Republice Liguryjskiej. W roku 1805 Saliceti działał na rzecz przyłączenia jej terytorium do Cesarstwa Francuskiego. Z kolei w roku 1806 towarzyszył Józefowi Bonaparte w drodze do Królestwa Neapolu, gdzie starszy brat Napoleona zasiadł na tronie. Saliceti zmarł w Neapolu w zagadkowych okolicznościach. Przypuszcza się, że mógł zostać otruty.
Bibliografia Ten artykuł zawiera treść tekstu dostępnego obecnie w domenie publicznej: Chisholm, Hugh, ed. (1911). Encyclopædia Britannica(11th ed.). Cambridge University Press
Kategoria:Deputowani do Stanów Generalnych Królestwa Francji 1789 (stan trzeci) Kategoria:Francuscy politycy Kategoria:Postacie rewolucji francuskiej Kategoria:Urodzeni w 1757 Kategoria:Zmarli w 1809