Pieńkowska, Rośnie do słońca, Warszawa 1954, s. 241–246.. W latach powojennych Kensbokówna wspierała akcję zbierania folkloru warmińskiego przez Państwowy Instytut Sztuki, a szereg opowiedzianych przez nią baśni (m.in. Cudowny dąb w Wilanowie) znalazło się w zbiorze Bajki Warmii i MazurBajki Warmii i Mazur (pod redakcją W. Pomianowskiej i H. Konecznej), Kraków 1956. (1956).
W 1979 otrzymała regionalną nagrodę Stowarzyszenia PAX imienia Michała Lengowskiego. Była odznaczona Krzyżem Kawalerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem Rodła, a także tytułem Zasłużonego Nauczyciela PRL. Działała w Kręgu Seniorów byłego Związku Harcerstwa Polskiego w Niemczech. W lutym 2007 obchodom jej 90. urodzin na Zamku w Olsztynie patronowali arcybiskup warmiński Wojciech Ziemba i prezydent Olsztyna Czesław Jerzy Małkowski, a sylwetkę jubilatki przybliżył historyk Jan Chłosta"Nasz Głos. Miesięcznik Katolickiego Stowarzyszenia Civitas Christiana", nr 3, marzec 2007, s. 44..
Maria Kensbok zmarła 16 grudnia 2013 w Olsztynie. Pogrzeb na cmentarzu parafialnym w Gutkowie odbył się 20 grudnia 2013nekrolog na stronie gazetaolsztynska.pl (dostęp: 18 grudnia 2013)..
Przypisy