9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w Korpusie Inżynierii i Saperów, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w kompanii zapasowej saperów nr 6. W 1922 posiadał przydział w rezerwie do 4 pułku saperów w Sandomierzu. W następnym roku został przeniesiony do 6 pułku saperów w Przemyślu. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 118. lokatą w korpusie oficerów rezerwy inżynierii i saperów.
W 1923 ukończył studia na Wydziale Budowy Dróg i Mostów Politechniki Lwowskiej i otrzymał dyplom inżyniera dróg i mostów. Jako student należał do inicjatorów budowy II Domu Technika we Lwowie przy ul. Abrahamowiczów 14, a w czasie budowy piastował przez pół roku stanowisko kierownika „Drużyn Robotniczych”. Praktykę zawodową rozpoczął w Towarzystwie Robót Technicznych „Tres”. Następnie pracował w firmie budowlanej „Brzuchowice” przy budowie pomieszczeń dla Korpusu Ochrony Pogranicza. W 1927 założył firmę budowlaną „Inżynier O. i E. Ungerowie i E. Jakóbowicz” stając się współwłaścicielem razem z Elizą Unger i jej mężem Oswaldem Ungerem.
W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.