Szlak, który wybudowany został w zaledwie 4 lata, od 1930 do 1933 roku, dzięki jakości budowy i wkomponowaniu w naturalne środowisko, jest perłą budownictwa szlaków pieszych w ChorwacjiPremužićeva staza.. Nosi imię inżyniera leśnictwa Ante Premužicia (1889 – 1979), który w tym czasie był referentem budownictwa w Dyrekcji Lasów w Sušaku: on go zaprojektował, zorganizował budowę i uczestniczył w niej. Prace wykonywali liczni robotnicy z podwelebickich wsi. Wybudowanie szlaku umożliwiło dostęp do najbardziej niedostępnych i najpiękniejszych części Welebitu, dotąd znanych tylko niewielkiej liczbie mieszkańców.
Podczas budowy zamiast betonu, cementu i współczesnych maszyn, wykorzystano technikę suchego kamienia (suhozid), który z pokolenia na pokolenie, przenosili mieszkańcy spod Welebitu. Murowanymi serpentynami i półkami, półtunelami i mostkami przechodzi przez najdzikszy i najmniej dostępny welebicki kras. Poprowadzony jest tak, że nie ma wielkich podejść, praktycznie cały czas idzie się na około 1600 m n.p.m., a różnica wysokości między najwyższym i najniższym punktem na całej jego długości to tylko 200 m.