sync – standardowe wywołanie systemowe w systemie Unix powodujące zapisanie na dysku danych znajdujących się w buforze systemu operacyjnego. Pokrewne do sync wywołanie fsync() powoduje zapis na dysk danych powiązanych z danym deskryptorem pliku. fdatasync() powoduje z kolei zapis jedynie danych znajdujących się w pliku, nie zawsze połączonych z odpowiednimi metadanymi. aio_fsync() jest trzecią funkcją dostępną w systemach POSIX umożliwiającą zapisanie danych, tym razem w sposób asynchroniczny.
Bazy danych W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu trwałości danych bazy danych muszą korzystać z jednej z wersji wywołania sync. Dane przechowywane w buforach opartych na pamięci RAM mogą zostać utracone w wypadku awarii zasilania dlatego konieczny jest ich zapis w pamięci trwałej. Przykładowo, PostgreSQL może używać różnorodnych wywołań systemowych, m.in. fsync(), fdatasync(), czy też open() w zależności m.in. od platformy i potrzeb danego systemu. Bazy danych używają często mechanizmu logów transakcji (na ogół znacząco mniejszych od głównych plików danych) przechowujących informacje o ostatnich zmianach w taki sposób, aby możliwe było odtworzenie zmian w wypadku awarii.