13 stycznia 1919 r. przybył do Poznania i objął dowództwo I baonu saperów wielkopolskich, który 30 stycznia 1920 roku został przemianowany na XV batalion saperów. Na czele batalionu 23 kwietnia wyruszył na front południowy do Jutrosina. Od 2 do 7 maja 1919 dowodził w zastępstwie frontem południowym. 7 lipca 1919 wyznaczony został zastępcą dowódcy garnizonu. Zorganizował kurs saperski dla żołnierzy 2 Dywizji Strzelców Wielkopolskich. 20 stycznia 1920 wkroczył do Bydgoszczy i został pierwszym komendantem miasta. Funkcję tę pełnił jeden dzień do czasu przybycia Dowództwa 15 Dywizji Piechoty. Z XV baonem saperów dnia 12 marca 1920 wyruszył na Front Litewsko-Białoruski. W działaniach wojennych m.in. dowodził grupą forteczną.
31 maja 1920 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy 8 pułku saperówDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 47 z 25 listopada 1922 r.. W maju 1927 został przeniesiony na stanowisko Szefa 3 Okręgowego Szefostwa SaperówDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 14 z 5 maja 1927 r., s. 821.. W sierpniu 1927 roku został zwolniony ze stanowiska Szefa 3 Okręgowego Szefostwa Saperów z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr III w GrodnieDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 21 z 15 sierpnia 1927 r., s.