Schronisko ma pięć pokojów do spania, z których dwa większe ze wspólnymi sypialniami. Ma 56 miejsc, ale przy nocowaniu grupowym może zmieścić około 100 turystów. Schronisko jest utrzymywane na bieżąco, ma oświetlenie elektryczne, dostęp do wody z własnego źródła o nazwie Nortonow bunar z pompą. Na zewnątrz schroniska jest kran z wodą, zdatną do picia.
Schronisko jest czynne przez cały rok i ma stałego gospodarza.
Dostęp do schroniska
Samochodem Samochodem można dojechać z Bogomiły (50 km na południowy zachód od Welesu), przez wieś Neżiłowo albo przez wieś Papradiszte. Autem drogą do schroniska dojeżdża się w około 1 godzinę z Bogomiły. Droga z Bogomiły do wsi Papradiszte i Neżiłowo jest asfaltowana i znajduje się w raczej złym stanie, w kilku miejscach asfalt jest znacznie zniszczony. Droga jest wąska, a w górnej części koło górskich wiosek praktycznie nie jest możliwe wymijanie się dwóch samochodów, dlatego w dniach znacznego odwiedzania tych terenów tworzą się długie korki z powodu zastojów przy wymijaniu się.