Ostrogskim można przypisać budowę zamku w Drohobużu, który wymieniono w dokumentach z 1577, 1603 i 1620 r.

W Rzeczypospolitej Obojga Narodów leżał w granicach powiatu łuckiego województwa wołyńskiego (1569–1795). Po Ostrogskich Drohobuż wraz z całą ordynacją przeszedł na Zasławskich, a później na Sanguszków. W wyniku transakcji kolbuszowskiej (1753) dokonanej przez Janusza Sanguszkę dobra drohobuskie (miasteczko i 5 wsi) znalazły się w rękach innych rodów. Kolejnymi właścicielami byli m.in.Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, a także (zapewne za nim) Orłowicz i Rąkowski jako kolejnych po Sanguszkach wymieniają Koniecpolskich, jednak zdaje się to wątpliwe, ponieważ ród ten wygasł na Janie Aleksandrze Koniecpolskim w 1719 r. Walewscy, Zawiszowie, JodkowieZob. też: . Od XIX w. Drohobuż (wówczas już wieś) miał właścicieli Rosjan: najpierw Fiedorowa, potem Rakowiczów, w których ręku pozostawał aż do agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 r.

Po III rozbiorze (1795) Drohobuż znalazł się w zaborze rosyjskim;