Leonīds Jānis Vedējs (ur. 12 października 1908 w Dyneburgu, zm. 4 lutego 1995 w Grand Rapids) – łotewski hokeista grający na pozycji obrońcy, reprezentant Łotwy, olimpijczyk.
Dzieciństwo, edukacja i praca zawodowa Był synem policjanta Jūlijsa Vedējsa i Jozefiny z d. Kočana. Studiował agronomię na wydziale rolniczym Uniwersytetu Łotwy (obecnie część Łotewskiego Uniwersytetu Rolniczego w Jełgawie). Sportem zainteresował się już w latach szkolnych, trenował wówczas piłkę nożną i łyżwiarstwo. W latach 30. pracował jako bakteriolog w laboratorium departamentu bakteriologicznego ministerstwa rolnictwa. Pracę w tym zawodzie kontynuował również w latach okupacji. Po II wojnie światowej przebywał w obozie dla uchodźców w Fischbach i pracował jako bakteriolog w Norymberdze. W 1949 wyemigrował do USA, gdzie pracował w zawodzie aż do lat 80. Jest także autorem kilku prac naukowych z zakresu bakteriologii.
Kariera sportowa Kariera klubowa Początkowo był napastnikiem, jednak po kilku latach zaczął grać na pozycji obrońcy. Karierę rozpoczął w 1931 w klubie Universitātes sports. W 1941 grał w Dinamo, ale rok później wrócił do poprzedniej drużyny, której zawodnikiem był do 1944.