Skomplikowanie wschodnioazjatyckich komentarzy jest dodatkowo powiększone przez nałożenie na tekst pisma hermeneutycznej superstruktury, zwanej kepan – „analizą segmentów”, która zmierza do związania każdej sekcji pisma w spójną interpretacyjnie całość. Ta spójność jest ustalona nie tylko przez naświetlenie wzorów widocznych w tekście, ale również przez wyjaśnianie wszelkich oczywistych niekonsekwencji lub luk. Czyniło to komentarz trudnym do zrozumienia przez czytelnikówRobert E. Buswell. Cultivating Original Enlightenment. s. 36..
W buddyjskich komentarzach sekcje dzielono dalej na części, podziały i segmenty, tak jakby komentarze były zestawami pasujących pudełek. Ostatecznie komentarze zmierzały do tworzenia rozlicznych kategorii, co jest zresztą wspólne wszystkim scholastycznym tradycjom.
W celu ułatwienia czytelnikowi kontaktu z komentarzem jednym najpowszechniej używanych sposobów była stworzenie „segmentacji tekstu”. Był to wypracowany schematyczny diagram podziałów komentarza, zasadniczo tak planując układ tekstu, aby