Takim przykładem może być Mahākaccāna-Bhaddekaratta-sutta (Idealny Wielbiciel Jednego Tekstu według Mahakatiajany), która oferuje Buddy interpretację (uddesa) znaczenia samotności, po której następuje obszerna analiza (vibhaṅga) Mahakatjajany znaczenia tych zdań wypowiadanych przez Buddę. Podobną strukturę znaleźć można w rozdziale 7 Sutry Wadżrasamadhi, w którym zdania wyjaśniające Buddy są opracowane przez jego interlokutora. Pewne z tych wczesnych indyjskich komentarzy, takich jak np. therawadyjska Mahānidessa (Wielkie Wyjaśnienie), pochodzący z III w naszej ery komentarz do czwartej i piątej księgi Sutta-nipāty (Zbiór Sutr), uważano za tak stary, że traktowano je jako teksty kanoniczne na własnych prawachRobert E. Buswell. Cultivating Original Enlightenment. s. 30..
Buddyjskie egzegezy zaczęły się najpewniej od prostych wyjaśnień pewnych słów innymi słowami. Nawet dialogi przypisywane samemu Buddzie zwykle wykorzystują użycie synonimów jako sposobu na pomoc słuchaczom w zrozumieniu jego nauk. Tak więc od samego początku nauczyciele z zakonu buddyjskiego zaczęli używać ogólnie znanych synonimów lub bardziej wypracowanych wyjaśnień terminów w ich egzegezach fragmentów z tekstów Buddy.