Gatunek opisany został po raz pierwszy przez chińskich botaników – Fang Wen-Pei i Chiu Pao-ling z Uniwersytetu Syczuańskiego dopiero w 1979 na podstawie materiału zielnikowego zebranego w latach 50. XX wieku. Autorzy ci wyróżnili odmianę var. macrurum W. P. Fang & P. L. Chiu. Odmiana ta wyróżnia się mniejszymi zewnętrznymi odcinkami liścia (od 1,5 do 2 cm długości, podczas gdy u typu mają one ponad 2 cm), mniejszym orzeszkiem (poniżej 5 mm średnicy) i krótszym skrzydełkiem (poniżej 1,5 cm długości). Zarówno ta odmiana, jak i dwa inne wyodrębniane przez Fanga gatunki (A. olivaceum W. P. Fang & P. L. Chiu oraz A. yaoshanicum W. P. Fang.) uznawane są obecnie za synonimy A. elegantulum.
Biologia i ekologia Ekologia gatunku w naturalnym zasięgu jest słabo poznana.
Gatunek dość odporny na mróz – rośnie w strefach mrozoodporności od 6a do 8b. Kwitnie w maju, a owoce dojrzewają we wrześniu.
Lubi stanowisko na pełnym słońcu lub w półcieniu. Najlepiej rośnie na żyznej, wilgotnej, lecz dobrze przepuszczalnej glebie. Preferuje glebę o kwaśnym odczynie (pH) w granicach 5,1–6,0).
Młode rośliny mogą być uszkadzane przez jeleniowate.